|
Himno de Galicia
Warning: getimagesize(pictures/Galicia.jpg) [function.getimagesize]: failed to open stream: No such file or directory in /home/letrasde/public_html/pages.php on line 194
Warning: Division by zero in /home/letrasde/public_html/colorhead.php on line 5
width=0 height=0>
"Os pinos", himno nacional de Galicia Letra de Eduardo Pondal. Música de Pascual Veiga.
Que din os rumorosos, na costa verdecente, ó raio trasparente do prácido luar...? Que din as altas copas de escuro arume arpado co seu ben compasado, monótono fungar...?
“Do teu verdor cinguido e de benignos astros, confín dos verdes castros e valeroso chan, non des a esquecemento da inxuria o rudo encono; desperta do teu sono, fogar de Breogán.
Os bos e xenerosos a nosa voz entenden, e con arroubo atenden o noso rouco son; mas sós os iñorantes e féridos e duros, imbéciles e escuros, non nos entenden, non.
Os tempos son chegados dos bardos das idades, que as vosas vaguedades cumprido fin terán; pois donde quer, xigante, a nosa voz pregoa a redenzón da boa nazón de Breogán”.
Traducción al castellano:
¿Qué dicen los rumorosos
en la costa verdecente [verdeante],
al rayo transparente
de la plácida luna?.
¿Qué dicen las altas copas
de la oscura pinocha arpada [erizada]
con su bien compasado
y monótono cimbrear?
De tu verdor ceñido
y de los benignos astros,
confines de los verdes castros
y valeroso llano.
Nunca te olvides
de la injuria y del rudo encono;
despierta de tu sueño,
hogar de Breogán.
Los buenos y generosos
nuestra voz entienden,
y con arrobo atienden
nuestro ronco sonido,
pero sólo los ignorantes,
los fieros y duros,
imbéciles y oscuros
no nos entienden, no.
Llegado el momento
de aquellos bardos de antiguo,
que a vuestras ilusiones
cumplido fin darán:
pues, donde quiere, gigante,
nuestra nosa voz pregona
la redención de la buena
nación de Breogán.
|